ภรรยาขอกลับบ้านไปเยี่ยมแม่ต่างจังหวัด สามีกลับทำแบบนี้…แต่เมื่อเขาได้รู้ความจริงก็เกือบสายไปเสียแล้ว
"วันนี้ ฉันจะกลับบ้านไปเยื่ยมแม่จะไปค้างสักคืนหนึ่ง แม่ไม่ค่อยสบายคุณจะขับรถไปส่งฉันหน่อยได้ไหมฝนตกหนักแบบนี้ ไปรถโดยสารไม่สะดวกเลย"..
สามี.. ซึ่งหน้าตาบูดบึ้งมาตั้งแต่เช้าไม่ตอบภรรยา.. แต่กลับกระชากเสียงถามกลับไปว่า.."เมื่อวาน เธอซื้อเสื้อใหม่มาใช่ไหม.. เธอรับปากฉันแล้วนะว่าจะไม่ใช่เงินฟุ่มเฟือยเรายังต้องผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ส่งลูกเรียนค่าใช้จ่ายเยอะแยะ.. ทำไม..ไม่ช่วยกันประหยัด!!"
ภรรยา ..พูดออกมาเสียงเบาๆ อย่างคนรู้สึกผิดว่า"ที่แท้..คุณโกรธเรื่องนี้นี่เอง"..ภรรยา.. ก้มหน้าจัดเสื้อผ้าเงียบๆแล้วบอกสามีว่า.. "วันนี้ มีรถโดยสารเข้าเมืองแค่เที่ยวเดียวฉันคงต้องรีบไปแล้วหละ..คุณไม่ต้องไปส่งก็ได้.."
แล้วเธอก็ออกบ้านไป โดยสามีไม่สนใจเลย เพราะยังโกรธอยู่มาก..
ประมาณครึ่งชั่วโมงผ่านไป..สามีได้ยินเสียงเอะอะ บนถนน..จึงออกไปดู แล้วจึงได้ยินผู้คนตะโกนกันว่าฝนที่ตกหนัก เซาะตลิ่ง จนสะพานเข้าเมืองได้ขาดลง มีรถเมล์คันหนึ่ง ตกลงไปในน้ำด้วย.. สามี..ได้ยินดังนั้น ตกใจมากกระโดดออกจากบ้านไปทันที
เวลาผ่านไปจนเกือบเย็น.กู้ภัย หยุดการทำงาน เพราะไม่มีผู้เสียชีวิตที่หาพบแล้วจึงบอกชายหนุ่มว่า.. "หักห้ามใจเถอะนะภรรยาคุณ คงโดนน้ำพัดไปไกลแล้ว".
ชายหนุ่มเดินกลับบ้าน เหมือนคนไม่มีวิญญาณร้องไห้ไป คร่ำครวญไปตลอดทางในใจของเขา เฝ้าแต่คร่ำครวญว่า"ทำไมๆๆๆ เราไม่ขับรถไปส่งเธอนะ…เราไปด่าเธอทำไมว่าใช้เงินฟุ่มเฟือยเสื้อตัวเดียว มันจะราคาเท่าไหร่กัน"
สามีก็ตรงเข้าไปกอดเธอจนแน่น.."คุณเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม ..วันนี้ ฉันมัวเอาเสื้อไปคืนที่ร้านเสียเวลาอ้อนวอนให้เขารับคืนไปมากเลยไปขึ้นรถเมล์ไม่ทัน..อากาศจะหนาวแล้ว ฉันเลยรื้อเสื้อเก่ามาซ่อมก็พอใส่ได้อีกหลายปีนะคะฉันนี่แย่จริงๆ ของเก่าก็ยังมีไปซื้อของใหม่มาทำไม".
****เรื่องบางเรื่อง.. เราโกรธจนลืมไปว่ามันไม่สำคัญเทียบเท่ากับ"ความสุข" ของเราเลยนะเรื่องบางเรื่อง.. ไม่สำคัญเท่ากับ "ความสุข" ของคนที่เรารัก..เรามีเวลาในโลกนี้… จำกัด..เวลาที่ใช้ร่วมกัน ….ยิ่งจำกัด..อะไรที่ไม่สำคัญมากพอ ก็อย่านำมาเป็นอารมณ์มากมายนักเลยคลั่ง..กับเรื่องเล็กน้อยไปไย
